See sb doing VS see sb do

Niekiedy w toku rozmowy towarzyskiej potrzebujemy zrelacjonować wydarzenie, którego byliśmy świadkiem. Pojawia się wtedy pytanie, czy czasownik see lub hear powinien łączyć się z bezokolicznikiem czy z formą -ing.

Odpowiedź brzmi: obie konstrukcje są poprawne, jednak oznaczają coś zgoła odmiennego.

 

See sb doing

Gdy występuje po nich gerund, czasowniki zmysłów (see, hear, feel, itp.) wskazują, że mówiący był świadkiem fragmentu zdarzenia. Zatem zdanie:

I saw Bill leaving the house.

 

 

… sugeruje, że nasz rozmówca widział ten konkretny moment, gdy Bill wychodził z domu, tj. był w trakcie zaobserwowanej czynności. Z powyższego zdania wnosimy, że mówiący nie wie, co się z Billem stało później.

 

See sb do

W przeciwieństwie do powyższego, czasowniki zmysłów poprzedzające bezokolicznik pokazują, że mówiący widział/słyszał, itp. całe zdarzenie. Analogicznie:

I saw Bill leave the house.

 

 

… pokazuje, że mówiący miał okazję zaobserwować całe zdarzenie: widział, jak Bill opuścił mieszkanie, zamknął drzwi i, przykładowo, oddalił się w jakimś kierunku. Wydzwięk tego zdania jest taki, że nasz rozmówca wie (i zaświadcza), że Billa nie ma teraz w domu, ponieważ gdzieś wyszedł.

 

Warto pamiętać

Pamiętajmy o tym, że możliwość łączenia czasowników zmysłów z formą gerund nie oznacza, że możemy je swobodnie osadzać w czasie continuous. Jako state verbs, czasowniki te mają jedynie formę simple, chyba że korzystamy z ich niedosłownego znaczenia.

O tym w kolejnym poście.

 

STRONA GŁÓWNA

 

Następny Post
Poprzedni Post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *